Valwater

In de tropen is er vallend water in overvloed, maar het blijft leuk! 

De dag dat ik aankwam regende het, van die regen die we in Nederland een keer per jaar hebben met een hoop storm, waarvan iedereen foto's en filmpjes op Facebook en Twitter zet. Zo regende het er al een week, ze waren dan ook verbaasd dat ik aangekomen was. 

Het regenseizoen is aangebroken. In de 5 weken dat ik in de opvang was regende het steeds een paar dagen wel en niet. Wanneer het regende veranderden de paden die ook maar een beetje schuin liepen in mini-riviertjes, die allen naar het kleine beekje stroomde die langs het huis loopt. Het beekje veranderde op haar beurt weer tot rivier van redelijk formaat en steeg rustig een meter of 4/5 in een paar uur. Dit had natuurlijk voor en nadelen. Het pad naar de grote rivier dat ongeveer parallel aan de beek loopt stond deels onder water, waardoor het dus onbegaanbaar werd. Het was met dat hoge water wel mogelijk bouwmateriaal met de boot naar het nieuwe huis te brengen, wat heel wat gesjouw scheelde. Wanneer het ophield met regenen en de rivier weer een beekje was, bleef er overal een spekgladde laag modder achter. Ik ben daar ten minste 2 keer in uitgegleden, een andere vrijwilliger gleed uit en kneusde zijn duim. 

Ze vertelde me dat het huis in de voorgaande jaren 2 keer onder water was komen te staan. Ongeveer een halve meter, waardoor alles wat op de grond stond gered moest worden inclusief de matrassen van de bedden op de begane grond. 

Als het regende tijdens het werk probeerden we tevergeefs droog te blijven door regenjassen of poncho's te dragen. Poncho's vielen niet bij alle dieren even goed in de smaak. Toen ik op een ochtend bij Cushna de kinkajoe schoon aan het maken was, werd ze zoals gewoonlijk even wakker om gedag te zeggen, ze is een nachtdier. Het duurde niet lang voor ze na haar rek en strek oefeningen doorhad dat ik een poncho droeg en ging helemaal door het lint. Ze begon er vrij rustig aan te trekken, maar de emotie voor het wapperende stuk plastic liep zo hoog op dat ze veelvuldig op me spring om erin te bijten. Ze scheurde er stukken af en beet me een paar keer perongeluk door het plastic heen. De andere vrijwilliger en ik besloten lachend dat het waarschijnlijk beter was om mezelf nat te laten regenen. Toen heb ik hem maar uitgetrokken, de stukken plastic verzameld en Cushna kon weer rustig gaan slapen.

Naast regen zijn er natuurlijk watervallen!! Vlakbij het huis is een kleine waterval waar we met mooi weer zo nu en dan gaan douchen na het werk. Het is een paar minuten lopen door de beek en een ander stroompje. Het water is meestal warmer dan het water uit de douche en het is een erg mooie omgeving. Zo nu en dan worden er slangen gezien bij de waterval als mensen aankomen, maar die gaan er gauw vandoor als ze mensen zien. 

In een van de weekeinden gaan we met alle vrijwilligers naar een grotere waterval op ongeveer een uur varen afstand. Nadat we de dieren gevoerd hebben neemt een man uit het dorp neemt ons ermee heen. Hij legt de boot ergens aan, we krijgen een paar bananen per persoon van een gevallen tros van een plantage waar we overheen lopen, zien daar een paar toekans, amazone papegaaien en wat parkieten, 20 minuten later komen we aan bij de waterval. Hij laat ons zin hoe we naar boven kunnen lopen om eraf te springen. De waterval is ongeveer 6 meter hoog en 20 meter breed. In het water zwemmen ontelbaar veel kleine visjes die aan onze benen happen, vooral de opengekrabde muggenbulten vallen in de smaak. Zulke behandelingen zijn in Nederland vrij duur. We zwemmen een uurtje en eten onze bananen en meegebrachte lunch en gaan weer terug om de dieren hun avondeten te geven.